Sevgili Anne ve Babalar

Size gözlemlerimden bahsetmek istiyorum. Sizler neler düşünüyorsunuz merak ediyorum.

Geçen haftasonu bir misafir geldi 2 çocuğuyla, 2 gün kaldılar. Çocuklardan biri kız 6 yaşında, biri oğlan 2,5 yaşında. Yazarken kolaylık olması açısından kıza Ayşe, oğlana Ali diyelim.

Ayşe'nin saçlarını örüyordum, şöyle bir muhabbet geçti aramızda.

Ayşe: Sen saçlarımı ördükten sonra babamla yada seninle oyun oynarız.

Ben: Niye annenle oynamıyorsun? (Annesini neden söylemedi, dikkatimi çektiği için sordum.)

Ayşe: Annem sürekli telefona bakıyor.

Ben: Rahatsız mısın bu durumdan?

Ayşe: Evet

Ben: Seninle oyun oynamasını ister miydin?

Ayşe: İsterdim ama annem hep telefonuyla oynuyor. Oyun oynayalım dediğimde işim var diyor, yemek yapıcam diyor, sonra da oynamıyor.

Gerçekten de öyle, çocuk haklı. Annesinin elinden telefon düşmüyor, facebook, instagram, whatsapp esir almış durumda. Yine anladım ki her şeyin farkındalar. Biz çocuktur anlamaz sanıp, büyük yanılgıya düşüyoruz.

Ali'de bişi için ağlıyordu, annesi kucağına alıp tamam tamam deyip, bi eliyle sırtını sıvazlıyor, diğer eliyle telefonuna bakıyordu ama çocuk susmuyor. Ben aldım kucağıma odaları gezdirdim, sonra mandalları döktüm önüne, şortuna taktım o çıkarmaya çalıştı, sonra o benim elbiseme taktı, yardımsız takamıyor tabi ama sustu ve eğleniyor, renklerini ayırdık mandalların, sepete basket attık oynadık. 1 saatten fazla vakit geçirdik.

Telefonun anne ile çocukları arasına nasıl girdiğine canlı canlı şahit oldum ve çok üzüldüm. 

Yalnızım Deme

Bazen 'nasıl bu kadar şanslıyım' diyorum. Aklımdan ve gönlümden geçen bir şey tam manasıyla oluveriyor. Hemde hiç beklemediğim bir şekilde. Çok şaşırıyorum, çok şükrediyorum. 'Allah beni seviyor' gibi bir hisle doluyor içim. Ve bana nasip ediyor. Tabii her zaman olan bir şey değil, bazen çok istediğin bir şey olmayıveriyor ama bi süre sonra yine olmamasının daha hayırlı olduğunu farkedip yine 'Allah beni seviyor' diyorum. Burda önemli olan isteklerimiz gerçekleşmediğinde Allah'tan uzaklaşmamak. Ne olursa olsun şükredip sevmek en önemlisi bana göre. Bizler kendimizi yapayalnız hissetsek bile - ki bazen bunu eşimiz dostumuz ailemiz olsa bile etrafımızda hissediyoruz ama asla yalnız değiliz. Asla. 

Aynı


Aynı bu ev gibi hissediyorum kendimi.
Yama yapılan o tahta parçaları ruhumdaki çiziklere ne kadar da çok benziyor.
Çivisi düşmekte olan o tahta parçası, düşmek üzere olan maskemin mi habercisi.
Peki ya düşmüş tahta parçaları biri Ben'imi görüyor.

Aynı bu ev gibi hissediyorum kalbimi.
Eski püskü ama sıcak, dayanıksız gibi ama güçlü, zorlama gibi ama iyi.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...