Sayfalar

arka koltuk

"İyi günler, kendine iyi bak." diyerek servisin arka kapısından, valizimi sol elime alıp inmek için basamağa adımımı atmıştım ki,

"Abla, adın ne?" dedi, Türkan.
Şaşırdım, vedalaştık sanıyordum. Kafamı sol omzumun üstünden çevirip "Özlem" dedim.

"Hayatında hep güzellikler olsun. Belki bir gün bir yerde yine karşılaşırız." dedi.

Kısacık arka koltuk muhabbetimizde, tam inmek üzereyken, kalbinden geçenleri kendine saklamayıp benimle paylaşması beni o kadar mutlu etti ki. Teşekkür edip, şans ve başarı diledim üniversite 2. sınıf psikoloji öğrencisi Türkan'a.

Kalbimden bir parça verdim ona, kabul etti, kalbini açtı verdiğim parçayı kalbine koydu. O da tam inmek üzereyken kalbinden bir parça verdi.
O parçanın adı sevgiydi.
Sevgiyle ayrıldık.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Blogumu ziyaretiniz ve yorumunuz için teşekkür ederim.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...